--- ZAMAN BİR DÜŞ YANIGI SANKİ ----
Zaman bir düş yanığı sanki
Ellerime döküldü külleri
Asil bir köle gibi isyan etmem gerek şimdi…
Zincirlerini yeniden bağlayıp
Yeniden kırdın kalbim
Ey çehresi çözünmüş insan
Gözleri civa dolu
Fazla gözyaşı
Fazla acı demek değildir
Yalancı gözlerde
Eksik mecazlı hikayelerde anlatıldın
En ücrasında yerleşirken bir şehr-i esrar damarlarının
En son kanı son düşlerin için akıttın
Şimdi yalan resimlerde
Pembe dizilerin hepsi simsiyah
Azalan benim yüzüm fotoğraflarda
Ve senin hüznün
Hüznüme yaslanan…
Zaman bir düş yanığı sanki
Yitirip yitirip yeniden kaybediyoruz sevincimizi…
Ve flaş haber oluyor şairlerin cenazesi…
Memet kemal
05.02.10
Memet KEMAL etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
Memet KEMAL etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
5 Şubat 2010 Cuma
30 Aralık 2009 Çarşamba
1+1=3
Esmerime...
(1+1=3)
Sen her defasında gidiyorsun nasılsa
Bu defa da gidersin yalnızlığı bırakarak bana…
Kerpiç evlerin şairlerinin gözyaşları sularken toprağı
Ağlamak bu yalancı ışıkların esrar kokan sokaklarında
Tanıdık bir yüz bulsam sana benzetirim
Sana baksam hep tanıdık yüzler gibisin
Her şeye biraz alışıyor insan
İnsan her şeyde birer hiçlik tomurcuğu
Kelimelerimi çaldırdım
Gözlerinde susarken yine
Bu defada gidiyorsun
En güzel mevsimler çiçeksiz geçiyor
Üşüyorum bütün şehir titriyor
Martılar mehtabın şerrinden korkarken
Bir yarasanın çığlığı nefesimi alıyor
Uyanıyorum ‘sen yoksun’
Bir şeyler hep böyle eksik kalıyor…
MEMET KEMAL…
27,12,09
YORGUN SAVAŞÇI
YORGUN SAVAŞÇI
Yıllar yılı
O küçük tebessüme sarılmadım
Ağladım…
Geçmiş günler
Geride hüzün
Geride yüzün
Anladım…
Birer birer tükeniyor bak
Geçerken günlerimiz
Unuttuk unutulduk
O eski anılarda tozlanıp kaldık…
Yinede geçiyor bak
Biz bu sularda az boğulmadık
Yedi canı olsa insanın
Böyle tükenmez
Adı aşk bunun
Anladım…
Artık sokaklar namert
Tebessümler sahte
Herkes kendine bir sahne bulmak derdinde
Her rüya sabah unutulan eksik bir elveda
Ve her satır geceleri seni anlatır bana…
Yalnızlık öldüresiye çirkin
Yalnızlık vefalı
Bir yanı ölüm
Bir yanı hayat
Nereye gitsem yüreğimin patlayışlarında
Hayalin hep yanımda olacak…
Yıllar yılı geçmiş bu günlere sarılmadım
Çabaladım
Ama artık yorgun bir savaşçıyım
Kılıcımı kim alacak…
Memet KEMAL
29.12.09
Etiketler:
antalya,
hayatı,
Memet KEMAL,
şiirleri,
yalnızlık
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)